Zwanet van Kooten, projectleider Alblasserwaard-Vijfheerenlanden:
“Inwoners moeten een goede stem krijgen”

“’Welke kant moeten we op?’, dat is de grote vraag die we met elkaar de komende tijd moeten zien te beantwoorden. Heel praktisch betekent dit dat we allereerst een duidelijke inventarisatie moeten maken met betrekking tot de beschikbare huisvesting. Wat hebben we en waar zit de mismatch, daarover moeten zorgaanbieders, woningcorporaties en gemeenten zich buigen. Hierbij komt een aantal knelpunten om de hoek kijken.

Want om langer zelfstandig thuis te kunnen blijven wonen, zijn aanpassingen nodig van de fysieke omgeving, dienstverlening en overige voorzieningen. Het feit dat iemand daadwerkelijk langer zelfstandig thuis kan blijven wonen, heeft bovendien nogal wat impact op de sociale omgeving. Zeker als het gaat om mensen met meer ernstige beperkingen. We moeten dus ook goed nadenken welke handvatten we de sociale omgeving kunnen bieden.
Daarnaast komt er meer leegstand in de verpleeghuizen, we zien de gevolgen nu al omdat een aantal lagere zzp’s al is afgeschaft. Dat dit gevolgen heeft voor de werkgelegenheid, laat zich raden. Het vraagt bovendien om andere competenties van de medewerkers die de nieuwe zorgvraag gaan invullen.

Behoud van infrastructuur is een bijkomend punt van zorg. Onze regio AV is tamelijk uitgestrekt en er is sprake van een evenredige spreiding over een groot werkgebied. Er wordt veel en goed naar elkaar omgekeken, kerken en vrijwilligers spelen hierbij een belangrijke rol. Hoe behouden we wat van die infrastructuur, ook als het gaat om voorzieningen als kleine intramurale settingen? Regionale samenwerking is daarbij onmisbaar; we willen de zorg evenredig verdelen, voor zover we dat althans kunnen sturen. In samenspraak kunnen we daar zeker een eind in komen.

Wat we niet mogen vergeten, is dat het uiteindelijk allemaal gaat om de inwoners van onze regio. Deze moeten in dit proces een goede stem krijgen. Ontwikkelingen vereisen een duidelijke uitleg, maatregelen moeten met groepen inwoners besproken worden. Zo kan er toch een vitalisering ontstaan, juist omdat we meer uitgaan van datgene wat mensen willen én kunnen. En omdat we hen daarbij de mogelijkheden bieden om de regie zo lang mogelijk zelf in handen te kunnen blijven houden. Het is de kunst om dàt, naast alle andere aandachtspunten, goed in het vizier te houden.”

Lees ook het interview met Patricia Savenije (Drechtsteden) en Leendert van den Brink (Zorgkantoor).